1/4

XIV wieczna świątynia
w środku wsi

Kościół pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Polski jest najstarszym i najcenniejszym zabytkiem we wsi Iwięcino. Od roku 1960 kościół wraz z otoczeniem (drzewostan i trzy drewniane bramy w ogrodzeniu cmentarnym, pochodzące z roku 1725, połowy XVIII i połowy XIX wieku) znajduje się w rejestrze zabytków (nr rej. 293 z dnia 27 września 1960 r.).

2/4

Wielowątkowość historii

Najstarsze elementy wyposażenia kościoła w Iwięcinie są świadectwem dziedzictwa zakonu cystersów na Pomorzu Zachodnim. Sakramentarium szafkowe oraz krucyfiks z ok. poł. XV w. o ramionach zakończonych medalionami z symbolami 4 ewangelistów powstały w okresie działalności klasztoru w Bukowie Morskim.

Z kolei zachowane XVII-wieczne wyposażenie liturgiczne dokumentuje protestancką kulturę duchową i artystyczną Pomorza, a także wpisuje obiekt w szerszy kontekst nowożytnej sztuki europejskiej doby reformacji.

Czytaj więcej Zwiń

kon. XIV

Powstaje kościół w Iwięcinie z inicjatywy mnichów z konwentu bukowskiego, jako świątynia orientowana, oszkarpowana, z zakończonym dwubocznie prezbiterium.

1447

Zawieszono dzwon w wieży, specjalnie odlany dla świątyni iwięcińskiej, który został przetopiony przez Prusaków w 1875 r.

XV/XVI

Późnogotyckie sakramentarium w formie wnękowej szafki umieszczone w północno-wschodniej ścianie prezbiterium.

pocz. XVI

Późnogotycki krucyfiks, reprezentujący typ tzw. krucyfiksów mistycznych, należy do najstarszego zachowanego wyposażenia świątyni.

1534

W Księstwie Pomorskim wprowadzono luteranizm jako religię panującą.

1540

Umiera szlachetnie urodzona Anna Catharina von Bulgrin, dzięki której Iwięcino w epoce reformacji zachowało dłużej „starą wiarę” niż okoliczne wioski.

1622

Ołtarz główny z rzeźbiarską sceną Ukrzyżowania oraz obrazem „Ostatnia Wieczerza”.

1. poł. XVII

Renesansowa chrzcielnica z wyobrażeniami ewangelistów oraz Jana Chrzciciela i Chrystusa "Salvator Mundi" - Zbawiciela Świata.

1663

Umieszczenie wiatrowskazu z blachy miedzianej w formie koguta z wyciętą datą 1663, zapewne upamiętniającą remont wieży.

1688

Renesansowa ambona, bogato malowana i rzeźbiona, posiadająca dekoracyjny baldachim i korpus zdobiony rzeźbionymi figurami ewangelistów.

1697

Polichromia stropu z przedstawieniem Sądu Ostatecznego - autor nieznany, fundator - ówczesny pastor Malichius.

1725

Powstaje pierwsza z trzech unikatowych drewnianych bram tzw. Iwięcińska, wykonanej w konstrukcji słupowej.

1732

Budowa nowego hełmu wieży po pożarze świątyni.

1909

Ponownie odkryta i poddana konserwacji polichromia „Sąd Ostateczny”, znajdująca się na stropie kościoła, która w niewiadomym czasie została zamalowana.


3/4

Kamienna bryła
z polichromowanym stropem

Kościół w Iwięcinie to świątynia orientowana, oszkarpowana, z zakończonym dwubocznie prezbiterium. Charakterystyczne dla okresu powstania świątyni są ostrołukowe okna oraz ostrołukowy, uskokowy portal wejściowy. Wieża kościoła ma 32 m wysokości, dodatkowo nadano jej znaczne pochylenie w kierunku zachodnim, by uchronić ją przed częstymi w okolicy silnymi wiatrami zachodnimi. Wieża i nawa kościoła pokryte są gontami dębowymi.

Na szczycie wieży znajduje się wiatrowskaz - ażurowy kogut stojący na kuli, z datą 1663. Elewacje wieży ozdobione zostały bogatą dekoracją z blend w zmiennym rytmie. Przykrywa ją ostrosłupowy dach, natomiast nad nawą znajduje się stromy dach, dwuspadowy. W XIX wieku po południowej stronie nawy dobudowana została zakrystia.

Czytaj więcej Zwiń
4/4

Malarstwo, rzeźba,
rzemiosło…

Piękno bryły budowli z tylko zapowiedzią tego, co zobaczymy wewnątrz kościoła. Iwięcińskie zabytki ruchome to świadectwo wysokiego artyzmu, przemian w sztuce, a także zmian społecznych, kulturowych, religijnych na Pomorzu Zachodnim. To zbiór unikatowych dzieł sztuki z warsztatów różnych mistrzów.

Zobacz model 3D

Czy wiesz, że…