1/4

„Wieś Końca Świata”

Termin ten, ukuty przez samych mieszkańców wsi Iwięcino, odnosi się wprost do belkowego stropu z polichromią Sąd Ostateczny z 1697 r., która jest ukoronowaniem bogatego wystroju wnętrza świątyni. Nieznany malarz wykonał ją na zlecenie pastora Jacoba Malichiusa za kwotę 36 talarów. Rozbudowana kompozycja oparta jest o tradycyjny, wykształcony w średniowieczu schemat ikonograficzny.

Centrum zajmuje postać Chrystusa Sędziego siedzącego na łuku tęczy w otoczeniu apostołów, starców apokalipsy oraz Marii i Jana Chrzciciela oraz aniołów obwieszczających koniec świata. Dolną strefę kompozycji wypełniają postaci powstających z grobów zmarłych. W prezbiterium znajdują się przedstawienia Boga Ojca i Chrystusa (Trójcę Św. dopełnia gołębica w zwieńczeniu ołtarza).

2/4

Wyrzeźbione
w przestrzeni

Bogactwo i różnorodność zabytków ruchomych zgromadzonych na niewielkiej przestrzeni kościoła iwięcińskiego to świadectwo zmian w sztuce, a także przemian społecznych, kulturowych, religijnych na Pomorzu Zachodnim. To bezcenne obiekty - gotyckie, renesansowe i barokowe.

Wśród nich znalazły się: gotyckie sakramentarium z opracowanymi snycersko drzwiczkami, manierystyczny ołtarz z 1622 r. zdobiony rzeźbiarską i malarską dekoracją figuralną oraz ornamentalną, manierystyczna ambona wykonana w latach 1646–1650, zawierająca rzeźbiarską i malarską dekorację figuralną i ornamentalną, chrzcielnica o architektonicznej czaszy, zdobionej malowanymi płycinami ze scenami chrztu Chrystusa i postaciami 4 ewangelistów, zespół ław renesansowych z 1588 r., które zdobi dekoracja malarska z motywami figuralnymi, kwiatowymi i zoomorficznymi, epitafium Martina von Plathe czy wreszcie szczególnie cenna polichromia „Sąd Ostateczny” znajdująca się na stropie belkowym kościoła.

Czytaj więcej Zwiń
Zobacz model 3D
3/4

Oprawa
ceremonii

Najstarsze elementy wyposażenia kościoła w Iwięcinie są świadectwem dziedzictwa zakonu cystersów na Pomorzu Zachodnim. W kręgu oddziaływania klasztoru z Bukowa Morskiego powstało późnogotyckie sakramentarium szafkowe oraz krucyfiks z około połowy XV w. o ramionach zakończonych medalionami z symbolami 4 ewangelistów.

Z kolei zachowane XVII-wieczne wyposażenie liturgiczne wnętrza dokumentuje protestancką kulturę duchową i artystyczną Pomorza, a także wpisuje obiekt w szerszy kontekst nowożytnej sztuki europejskiej krajów zwycięskiej reformacji.

4/4

Zaginione na zawsze

Dzwon iwięciński z 1447 r.

W katalogu Ludwika Boetgera z roku 1892 wspomniany jest dzwon iwięciński. Widniał na nim napis: „O Rex Gloriae veni cum pace. Amen 1447. Febr. 4”. (tłumaczenie polskie: „Królu Chwały, przybądź z pokojem. Amen”). Został przetopiony w roku 1875, co wynikało z nakazów władz pruskich.